جو جراحی پزشکان بازیگر خوابیدن بیمارستان

جو: جراحی پزشکان بازیگر خوابیدن بیمارستان بیمارستان امیر آتشانی جراحی قلب باز

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری ممنوع‌الکارها را چه کسی ممنوع‌الکار می‌کند

«برخی اتفاقاتی که جهت بعضی بازیگران و صورت های معروف افتاده، به وسیله پاره ای از مراجع است و….» اینها بخشی از سخنان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی راجع به تعداد

ممنوع‌الکارها را چه کسی ممنوع‌الکار می‌کند

ممنوع الکارها را چه کسی ممنوع الکار می کند

عبارات مهم : ممنوع

«برخی اتفاقاتی که جهت بعضی بازیگران و صورت های معروف افتاده، به وسیله پاره ای از مراجع است و….» اینها بخشی از سخنان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی راجع به تعدادی از بازیگران و صورت های معروف ممنوع الکار هست. سخنانی که از سوی بالاترین مقام اجرایی حوزه فرهنگ و هنر مطرح شده است هست؛ بالاترین مقامی اجرایی که البته باید در فضايی پر از نهادهای موازی و ذیمدخل کار کند.

موضوع ولی داستان مکرر ممنوع الکاری هست. داستانی مکرر که از هر زبان بشنوید، نامکرر است! عنوان بحثی اساسی است که هرازگاهی خبری از آن روی خروجی رسانه ها قرار می گیرد و به قدری اهمیت دارد که بخشی از فضای ذهنی اهالی هنر و البته فراتر از آن اهل فرهنگ را به خود مشغول کرده و خواهد کرد. ممنوع الکاری موضوعی است که به نظر رواج زیادی بین ما دارد؛ زیاد از این منظر که یک موردش هم زیاد به حساب می آید. سینماگران از این عنوان می نالند. نویسنده و اهل کتاب از آن می نالند؛ اهل رسانه از آن گله دارند و اهالی موسیقی هم به آن گرفتارند؛ به خاص اهل موسیقی که به نظر تعداد بیشتری از آنها هیچ گاه وقت کار رسمی به دست نمی آورند و بعضی از آنها هم هر چند امکان کار زیر زمینی دارند ولی به نظر چون امیدوارند به فضای رسمی کار هنری برگردند، خیلی به آن سو میل به ندارند.

ممنوع الکاری و ارشاد
همین چندی پیش بود «حسین زمان» خواننده آشنا شده، گلایه های اساسی ای را در زمینه سال ها ممنوع الکاری خود بیان کرد که در «شهروند» هم منتشر شد. ممنوع الکاری ای که از حوزه هنر و موسیقی به تدریس و کار آکادمیک هم کشیده شده است است.

حسین وقت به عنوان فردی که سوابق خاص مبارزاتی و حتی نظامی (به عنوان فرمانده مخابرات نیروی دریایی سپاه در وقت جنگ) را هم در کارنامه دارد و همین عنوان ممنوع الکاری او را زیاد زیر نگاه نقادانه قرار می دهد. او گفته بود: در وقت مدیریت علی لاریجانی در صداوسیما نامه مکتوبی به تمامی شبکه ها و زیرمجموعه ها ارسال شد که تمامی آثار من اجازه پخش ندارد و علت آن حرف های سیاسی اي بود که بیان کرده بودم. وقت احمدی نژاد هم جلوی همه فعالیت های من گرفته شده است و هنوز در وقت دولت های آقای روحانی این وضع ادامه دارد. حتی به کارهایی که خودم بخواهم تولید کنم، اجازه انتشار نمی دهند. نمی توانم نه آلبوم منتشر کنم، نه کنسرت بگذارم و نه هیچ فعالیت دیگری داشته باشم.

از میان تمام این حرف ها دو عنوان بسیار مهم هست؛ موضوعاتی که هم در حرف های آن روز حسین وقت منعکس شد و هم رگه هایی از آن در حرف های دیروز وزیر ارشاد منعکس شده است هست. آن روز وقت بر این عنوان تأکید کرد که بعد از ممنوع الکار شدنم، این عنوان را در دولت های بعد نیز پیگیری کردم. در دوره ٨ ساله دولت آقای احمدی نژاد من بارها به وزارت ارشاد رفتم؛ ولی هر بار به من گفتند ما نمی توانیم به شما مجوز بدهیم. بعد از بارها پیگیری در دولت آقای احمدی نژاد بالاخره ناامید و خسته شدم و کار را رها کردم؛ تا این که دولت آقای روحانی سر کار آمد و من باز امیدوار به این شدم که می شود کاری کرد؛ به هر حال گفته بودند در این دولت هم تدبیر است و هم امیدواری. از این رو چندین بار به وزارت ارشاد و دفتر موسیقی و معاونت امور هنری ارشاد مراجعه کردم که آنها همین پاسخ دوره احمدی نژاد را به من دادند.

این پاسخ یکسان همان چیزی است که دیروز در سخنان غیرشفاف و مبهم وزیر ارشاد هم بازتاب یافته و وزیر ارشاد با به کار بردن واژه هایی مانند «برخی» و «پاره ای»؛ کدهایی داد که به هر ترتیب عنوان ممنوع الکاری را به خارج از وزارت خودارجاع داد.

پذیرش ممنوع الکاری؛ یک گام به جلو
داستان ممنوع الکاری البته به این سرراستی و شفافی نیست و به نظر این یک رویه باشد که تا به حال هنگامی که در هر زمینه از ممنوع الکاری حرف به میان آمده، سیلی از تکذیب ها هم در میان بوده که ممنوع الکاری وجود ندارد. این عنوان البته با چنین برداشتی به وزارت ارشاد هم نسبت داده شده است و بعد از نخستین نشست خبری سید عباس صالحی، چنین منعکس شد که وزیر ارشاد هم وجود ممنوع الکارها را تکذیب کرده هست. آن روز که سیدعباس صالحی جهت نخستین بار در قامت وزیر ارشاد در میان خبرنگاران حاضر شد، به سوالی راجع به عنوان با اهمیت ممنوع الکاری پاسخ داد. آن روز از او پرسیدند: «کسانی به هر حال بعد از انقلاب ممنوع الکار هستند، آیا امیدی به بازگشت آنها در وقت شما وجود دارد یا خیر؟» پاسخ وزیر ارشاد که آن روز به گونه ای دیگر برداشت شد، دیروز هم تکرار شده است هست. صالحی در پاسخ به این پرسش گفت: از سمت وزارت فرهنگ و ارشاد هیچ هنرمندی ممنوع الکار نیست.

درست بعد از همین اعلام نظر بود که عده ای این خبر را بازنشر دادند که صالحی وجود ممنوع الکاري را تکذیب کرده هست. شاید چنین برداشتی ریشه در این داشته باشد که پیش از آن حسین نوش آبادی، سخنگوی وقتِ وزارت ارشاد گفته بود که در ارشاد ممنوع الکار نداریم. موضوعی که مدیرکل دفتر موسیقی ارشاد، هم تأیید کرده و گفته بود «هنرمند ممنوع الکار» وجود ندارد! بر همین اساس هم هنگامی که حسین وقت گلایه های خود را با رسانه ها طرح کرد، این را گفت: بعد از سخنان سخنگوی وزیر ارشاد که گفت ما ممنوع الکار نداریم، به وزیر نامه دادم و گفتم حداقل صداقت داشته باشید و واقعیت را بگویید. دروغ نگویید که ممنوع الکار نداریم.

شاید همه این مباحث حالا باعث شده است که وزیر ارشاد از روزی که بر مسند این وزارتخانه نشسته هست، تلویحا وجود ممنوع الکارها را پذیرفته و هم در نخستین نشست خبری خود اعلام کرده است که ارشاد کسی را ممنوع الکار نکرده و هم حالا کدهایی داده است که ممنوع الکاری را به خارج از این وزارتخانه ربط می دهد. سید عباس صالحی در بیانی غیرشفاف و مبهم، در پاسخ به این پرسش که بعضی خواننده ها و موزیسین ها مانند حسین زمان، آریا آرام نژاد و هومن خلعتبری بشدت خواهان بازگشت به عرصه کار رسمی هستند.

آنها در انتظار موضع رسمی وزارت ارشاد راجع به بازگشت به کار خود هستند؛ پاسخ شما به آنها چیست؟ گفت: بعضی از اتفاقاتی که جهت تعدادی از بازیگران و صورت های معروف افتاده به وسیله پاره ای از مراجعی است که آن مراجع نظراتی را در خصوص این بازیگران و صورت های معروف ابراز کرده اند. تلاش ما این است که تجدید نظر و عوض کردن دیدگاهی ازسوی این مراجع نسبت به کسانی که در حوزه هنر فعالیت داشته و دارند، صورت بگیرد و در این رابطه، ان شاءالله ما گفت وگوهای متقابلی را ادامه می دهیم. مهمتر از این سخنان امید وزیر ارشاد به حل مسئله است و هنگامی که در مواجهه با این پرسش که «آیا امید به حل مسئله وجود دارد» قرار گرفته، گفته است: این گفت وگوها حتما امیدوارکننده بوده است که ما تلاش می کنیم.

امیدی جهت حل پدیده ممنوع الکارها (ممنوع القلم، ممنوع الدوربین و…) وجود دارد ولی باید پذیرفت در دوره نخست دولت حسن روحانی، تلاش ها ظاهرا به جایی نرسیده و حتی این پرسش که چه کسی بازیگران و صورت های معروف را ممنوع الکار می کند، هم پاسخی دقیق و براق دریافت نکرده است.

درخشانی بعد از سه سال ممنوعیت در شهرستان ها روي صحنه رفت
به گزارش شهروند، مجید درخشانی بعد از سه سال وقفه در فعالیت هایش در داخل ایران، تور کنسرت هایش را از خوزستان به همراه گروهی از نوازندگان جنوبی شروع کرد. او قرار است کنسرتی را نیز با همکاری حسام الدین سراج روی صحنه ببرد.

درخشانی راجع به این عنوان گفت: سه سال بود که در کشورمان روی صحنه نرفته بودم و بعد از این مدت شروع بسیار خوبی را تجربه کردم؛ چون فرزند های جنوب، بسیار جوانان خونگرم و دوست داشتنی هستند و تاکنون روزهای خوبی را با این نوازندگان جوان جنوبی پشت سرگذاشته ایم و امیدوارم در روز باقیمانده نیز این تجربیات خوب ادامه پیدا کند. البته استقبال بسیار خوبی هم از سوی مردم خونگرم جنوب از کنسرت ما اتفاق افتاد که واقعا دلگرم کننده بود. این آهنگساز و نوازنده تار راجع به برنامه های آینده خود گفت: در حال حاضر در خوزستان هستیم و مشغول برگزاری برنامه های کنسرت های مان هستیم. تاکنون ٥ اجرا در خوزستان داشته ایم که بعضی از آنها تمدید شده است اند؛

ما دو اجرای دیگر در این استان خواهیم داشت سپس روزهای ١٥ و ١٨ آذر در رشت کنسرت خواهیم داشت. بعد از آن نیز به تبریز می رویم و در دی ماه نیز دو اجرای دیگر در شاهرود و سمنان روی صحنه خواهیم برد. مجید درخشانی راجع به حل شدن مسئله ممنوعیتش جهت برگزاری کنسرت در استان هايی غیر از پایتخت کشور عزیزمان ایران عنوان کرد: اوایل تیر به من گفته بودند هیچ مشکلی نخواهد بود و از تاریخی به بعد دیگر واقعا مشکلی جهت برگزاری کنسرتم در شهرستان ها جهت مان به وجود نیامد و دوستان مان جهت گرفتن مجوز ارشاد استان ها مراجعه می کردند که خوشبختانه هیچ مشکلی نبود و انصافا هم همکاری های مورد نیاز جهت انجام این برنامه ها صورت گرفته است.

ممنوع‌الکارها را چه کسی ممنوع‌الکار می‌کند

روزنامه شهروند

واژه های کلیدی: ممنوع | کنسرت | موسیقی | ممنوعیت | عباس صالحی | وزیر ارشاد | ممنوع الکاری | برگزاری کنسرت


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs